The Lost Boys

Bij vampiers denk ik aan lijkbleke bloedzuigers met naar achter gekamd zwart haar die stilletjes door de gangen van hun tochtige kastelen glijden. Ook in meer moderne vampierfilms zie je die kenmerken terugkomen. Denk bijvoorbeeld aan David Bowie in The Hunger. Hij mocht dan blond wezen, hij hield zich evengoed verborgen in de schaduwen van zijn woning, wachtend op de komst van vers bloed. Joel … Lees verder The Lost Boys

Il Buco

Een grot. Dat is waar Il Buco over gaat. Zonder één regel dialoog, op wat brabbelgesprekken na, leunt Frammartino bijna exclusief op beelden om het verhaal van een grotexploratie te vertellen. De expeditieleden worden op een afstandje gehouden en vormen zo een gezichtsloze groep. Bij een close-up houdt Frammartino hun gezichten verborgen in de schaduwen. Het zijn verschijningen in plaats van personages. De enige die … Lees verder Il Buco

Igby Goes Down

Bij de naam Culkin zal ongetwijfeld worden gedacht aan kindsterretje Macaulay Culkin. Hij werd door zijn ouders vergeten in Home Alone en moest zich verweren tegen twee criminelen. Macaulay maakt deel uit van een flinke kroost en zijn broer Kieran is eveneens in de acteerschoenen gestapt. Bijvoorbeeld voor Igby Goes Down uit 2002. Hij is Igby, een rijkelooszoontje dat wat door New York dwaalt. Regisseur … Lees verder Igby Goes Down

De obsessie van De Filmjunk: Kleingeld

Waarom nu deze obsessie? Een kerel wilde in de FilmHallen met kleingeld betalen. Waarom Kleingeld? Hij had een cappuccino besteld en wilde een handvol kleingeld aan de medewerker geven. Dat werd, uiteraard, geweigerd. Iedereen die de FilmHallen binnentreedt zal bij de bar een bordje zien met de tekst dat er alleen kan worden gepind. Of het nu om veiligheidsmaatregelen of gemak gaat, dit is de … Lees verder De obsessie van De Filmjunk: Kleingeld

The Night of the Iguana

Het verhaal van The Night of the Iguana, voortgedreven door vier personages, heeft de neiging om uit te waaieren. Welke richting gaat het op? Deze adaptatie van Tennessee Williams’ toneelstuk komt op mij wat stuurloos over en dat is niet wat ik prefereer. Toch blijf ik kijken, wachtend op het doel wat regisseur John Huston voor ogen heeft. Waar komt die magnetische uitwerking toch vandaan? … Lees verder The Night of the Iguana

Men

Men, de nieuwste film van Alex Garland, wordt door de pers beschouwt als “feministische horror”. Met oog op de titel is dat wel een tikje ironisch. Bovendien zou je met dat hokje de andere thema’s in deze koortsdroom tekort doen. Men gaat net zo goed over mishandeling, scheiden, suïcide, heling en manipulatie. Harper (een opnieuw fenomenale Jessie Buckley) trekt zich na de zelfdoding van haar … Lees verder Men

Op Hete Kolen: Het Leven volgens Emile Ratelband

Emile Ratelband heeft genoeg van de Hollandse bodem en emigreert met zijn zoontje Emilio naar Thailand. Wat moet hij in een maatschappij waar mannen als “halve wijven” rondlopen? Ik weet niet of Ratelband op de hoogte is van de operaties die in Thailand worden uitgevoerd, maar ach, dat is aan hem om te ontdekken. Roy Dames volgde Ratelband in zijn verhuizing en leverde de driedelige … Lees verder Op Hete Kolen: Het Leven volgens Emile Ratelband

Hit the Road

Hit the Road is wat ik een “stille hype” noem. Een steengoede film waar nauwelijks over wordt gesproken, maar buitengewoon goed is ontvangen. De roadmovie (ben ik trouwens de enige die aan het gelijktitelige nummer denkt?) is het debuut van Panah Panahi, zoon van (de schijnbaar beroemde) filmregisseur Jafar Panahi. Vier gezinsleden reizen met de auto dwars door de woestijn, op weg naar een onbekende … Lees verder Hit the Road

Crimes of the Future

Iedereen jubelt over de terugkeer van Tom Cruise, ik keek uit naar een heel andere comeback. Na het aardige Maps to the Stars uit 2014 (bijna tien jaar geleden), levert David Cronenberg dit jaar Crimes of the Future af. Cronenberg betekent liters bloed, gemutileerde en transformerende lichamen, parasieten en dubieuze seks. Wat zat ik mij te verheugen in de bioscoopzaal, uitkijkend naar de gruwelbeelden die … Lees verder Crimes of the Future

De obsessie van De Filmjunk: Proza

Waarom nu deze obsessie? Ik vond van de week dit manuscript (of wat ervoor moet doorgaan) in mijn kast. Dat riep herinneringen op. En emoties. Waarom Proza? Een aantal weken geleden besloot ik om de proza in te wisselen voor de formele stijl van de filmkritiek en de column. Het is een beslissing die mij behoorlijk wat creatieve energie heeft opgeleverd en voor het eerst … Lees verder De obsessie van De Filmjunk: Proza