Raising Arizona

Als ik denk aan Raising Arizona, denk ik aan hysterisch. Hysterische personages, hysterische humor, hysterisch verhaal. Middelpunt van de filmstorm is een onwaarschijnlijk: koppel Hi (een recidivist) en Ed (een agente). Ze willen dolgraag een kind, maar kunnen geen kinderen krijgen. Ten einde raad besluiten ze dan maar een kind te stelen van een nest van vijf. Immers, met vijf baby’s hebben die ouders toch genoeg kroost? Zoals het hoort in een Coentitel gaat dit niet helemaal goed. Read More

Bovennatuurlijk nv

Thomas Vanbrabant is een beginnend filmmaker uit België die vroeg of ik zijn kortfilm Bovennatuurlijk nv wilde bespreken. Altijd leuk als zoiets gevraagd wordt. Bovennatuurlijk nv gaat over een gelijknamig bedrijf dat superhelden (of beter gezegd mensen met superkrachten) onder de hoede neemt. Denk aan een literair agentschap, maar dan voor mensen met speciale krachten. De jongen met de krachten heeft Lars en hij en zijn vader willen graag dat Bovennatuurlijk nv hen verder helpt.

Read More

Suburbicon

Wat krijg je als George Clooney een oud script van de gebroeders oppakt, zelf wat ideeën erin verwerkt en achter de camera kruipt? Het antwoord is Suburbicon, een vlijmscherpe, gitzwarte komedie/drama, waarin de stempel van de Coens duidelijk te voelen is. Suburbicon is een woonwijk waarin iedereen in harmonie met elkaar samenwoont, tot de buurt opschrikt van de nieuwe buren. Die zijn namelijk gekleurd. Alsof dat niet voor genoeg spanningen zorgt wordt een familie slachtoffer van een brute inbraak met onvoorziene gevolgen.

Read More

The Men Who Stare at Goats

Er zijn van die films die onder de radar glippen omdat ze zich afspelen in een eigenzinnig wereld met eigenzinnige personages. Frank bijvoorbeeld. Of The Men Who Stare at Goats. In deze titel gaat het over een speciale militaire eenheid die getraind wordt in paranormale technieken. Zo leren ze telepathisch contact te maken of dwars door muren te rennen. Het is geen hilarische komedie of een heftig drama. Meer iets dat er tussenin zit. Het wordt nog absurder wanneer je weet dat dit gebaseerd is op ware feiten: John Ronson schreef een boek over de New Earth Army die een stukje humaniteit in de oorlog wilde brengen.

Read More

Psycho

Met Psycho wist Alfred Hitchcock een wereldwijde angst voor douches en krassende violen te veroorzaken. Anders dan het mysterieuze The Birds houdt Hitchcock de horror dicht bij de mens en leidt hij het verhaal naar een voor die tijd verbijsterende ontknoping. Inmiddels weet iedereen hoe deze oerthriller afloopt, het maakt Psycho niet minder eng. Integendeel. Marion Crane is werkzaam bij een bank en steelt uit geldgebrek het geld van een klant. Ze vlucht weg en komt terecht bij het motel van Norman Bates.

Read More

Life

Life is het soort film dat heel erg graag boven het genre uit wil steken en toch blijft hangen in “de moeite waard maar ook niet meer dan dat”. Het begin is nochtans veelbelovend: een groepje astronauten is in jubelstemming wanneer ze cellen van Mars in bezit krijgen. Direct begint een van hen, Hugh, met het reanimeren van de cellen en na een paar mislukte pogingen geschied een wonder. Er groeit een organisme uit de cellen die reageert op Hugh. Hij doopt dit onbekende buitenaardse wezen om tot “Calvin”.

Read More

Lady Bird

Er zit een scène in Lady Bird waarin het hoofdpersonage met haar vriendin praat over masturberen. Dat het erg fijn is om te doen met een douchestraal. Ik betrapte mijzelf erop dat ik dit een ongemakkelijk gesprek vond. Waarom? Geen idee. Hoe vaak praten mannen in films over seks, klaarkomen, hun pik, masturberen? Het is de normaalste zaak van de wereld, maar als een vrouw erover praat is dit ineens vreemd. Of op zijn minst opvallend.

Read More

As Above, So Below

Dit is een film die mij aangenaam heeft verrast. Het is geregisseerd door John Erick Dowdle, eerder verantwoordelijk voor het gruwelijke The Poughkeepsie Tapes. As Above, So Below hoort thuis in de found footage genre en volgt een groepje grafschenners die zoeken naar de Steen der Wijzen. In de catacombes van Parijs. Natuurlijk gaat dit mis, natuurlijk wordt er rondgestrooid met vage jumpscares, natuurlijk valt er wat op te merken over deze titel. Toch werd ik gegrepen door de claustrofobische, duivelse sfeer.

Read More

Cobain: Montage of Heck

Al sinds mijn dertiende ben ik groot fan van Nirvana. Als er een documentaire verschijnt over zanger/gitarist Kurt Cobain moet ik die natuurlijk gezien hebben. Critici waren unaniem jubelend over Cobain: Montage of Heck. Regisseur Brett Morgan combineert in dit portret interviews met vrienden en familie van de zanger met ingesproken bandjes van Cobain zelf. Bij de eerste kijkbeurt vond ik hem tegenvallen. Ik verwachtte iets anders, meer een kijkje achter de creatieve schermen. 

Read More

Hart Beat

Het komt zelden voor dat ik plaatsvervangende schaamte krijg bij het zien van een film. Niet dat ik hoge verwachtingen had van Hart Beat. Integendeel. Dit is het soort titel voor tienermeisjes, een publiek dat lekker kan wegzwijmelen bij hunks als Rein van Duivenboden. Hij speelt de rol van Mik, een superpopulaire zanger die per toeval de pittige Zoë ontmoet. Zij moet eigenlijk niets hebben van deze “glitterbal”, natuurlijk ontstaat alsnog een romance tussen de twee. 

Read More