À bout de souffle

Jean-Luc Godard, een van de meest invloedrijke regisseurs uit de filmgeschiedenis, overleed 13 september op 91-jarige leeftijd. Dat leek mij een uitstekende reden om zijn allereerste echte film, À bout de souffle, de aftrap van de Nouvelle vague, weer eens op te zetten. À bout de souffle volgt het losse avontuur van autodief Michel Poiccard (Jean-Paul Belmondo) die na het doodschieten van een agent samen … Lees verder À bout de souffle

Fitzcarraldo

Aan het begin van Fitzcarraldo koopt het titelpersonage, gespeeld door Werner Herzogs “muze” Klaus Kinski, een rubberplantage. Het is een goedkope, nauwelijks te bereiken plantage, die volgens de wet binnen een half jaar winst moet maken. De verkoper zet zijn brilletje af en vraagt Fitzcarraldo of hij überhaupt weet waar hij mee bezig is. Fitzcarraldo, blij als een kind, knikt enthousiast. Dan heeft hij nog … Lees verder Fitzcarraldo

A Woman Under the Influence

Mabel, gespeeld door Gena Rowlands, is een huismoeder die steeds meer moeite krijgt om de gekte in haar kop te dempen en gestaag afdwaalt naar waanzin. Zij wordt onophoudelijk lastiggevallen door innerlijke chaos, haar waanideeën druppelen de realiteit binnen. Mabels partner Nick, gespeeld door Peter Falk, is een blue collar man die wanhopig probeert zijn gezin bij elkaar te houden. Hij houdt veel van Mabel. … Lees verder A Woman Under the Influence

Brazil

Na het symbolische jaar 1984 bracht Terry Gilliam Brazil uit. Eigenlijk had hij deze film 1984 1/2 willen noemen, in het jaar ervoor was al een adaptatie verschenen van George Orwells dystopische roman. Op zoek naar een creatief alternatief dacht hij aan een nummer wat hij jaren geleden had gehoord. Brazil van Ary Barosso. Hij had het nummer al in de film verwerkt en besloot … Lees verder Brazil

Who’s Afraid of Virginia Woolf?

Net na mijn afstuderen als Literatuurwetenschapper was ik als co-regisseur betrokken bij een opvoering van Who’s Afraid of Virginia Woolf?. Ter voorbereiding zag ik de filmversie, geregisseerd door debuterend filmregisseur Mike Nichols. Vier personages, twee koppels, komen op een avond bij elkaar en raken verwikkeld in giftige machtspelletjes. Hun woorden zijn steekwapens, bedoeld om elkaar te vernederen en kleineren. De vier botsen, vonken, vloeken en … Lees verder Who’s Afraid of Virginia Woolf?

Close Encounters of the Third Kind

Zorgt buitenaards bezoek voor oorlog, of zal er vrede worden gesloten? In 1977 waagde Steven Spielberg zich aan de tweede optie met Close Encounters of the Third Kind, een sciencefiction die ik alleen kan beschrijven als “spiritueel” en “etherisch”. Het begint zoals met de meeste verhalen over ontmoetingen met buitenaardse bezoekers: een zogenaamde close encounter. Ofwel een ontmoeting. In dit geval de derde categorie dus. … Lees verder Close Encounters of the Third Kind

Dawn of the Dead (1978 en 2004)

De algemene consensus is dat Dawn of the Dead uit 1978, het vervolg op Night of the Living Dead, één van de beste horrorfilms ooit is. Als ik de film in de geschiedenis van het genre plaats, begrijp ik ook wel waarom. De zombie vond zijn weg naar de populaire cultuur en George A. Romero gaf een sneer naar onze consumptiemaatschappij. Het is niet voor … Lees verder Dawn of the Dead (1978 en 2004)

The Producers

The Producers, het regiedebuut van Mel Brooks, heeft een mythische status verworven in de wereld der komedie. Die wilde ik echt wel eens gezien hebben. Producer Max Bialystock (Zero Mostel) zit zo krap bij kas, dat hij oude vrouwtjes, ehm, “pleziert”, in ruil voor cheques met flinke bedragen. De bedeesde Leo Bloom (Gene Wilder), die voor hem komt werken als accountant, oppert een aantrekkelijk idee. … Lees verder The Producers

Der blaue Engel

Antony Hegarty (ook bekend als Anohni) liet jaren geleden in een interviewprogramma een fragment zien uit Der blaue Engel. In deze scène werd enerzijds het personage Immanuel Rath (Emil Jannings) getoond als een gebroken man die door de gang van het theater sloop, anderszijds zong showmeisje Lola (Marlene Dietrich), een ironisch liefdesliedje. De sfeer was als een droom die tegen een nachtmerrie aanschuurde. Of andersom. … Lees verder Der blaue Engel

A Streetcar Named Desire

A Streetcar Named Desire heb ik altijd geassocieerd met Marlon Brando. Ongeveer tien minuten nadat de film is begonnen verschijnt hij in beeld en glijdt de camera naar hem toe. Alsof de meesteracteur met zijn dierlijk magnetisme de aandacht vanzelf naar zich toetrekt. In de rol van Stanley Kowalski is hij een brute en charmante macho, de perfecte verbeelding van het alfamannetje. Ik begrijp wel … Lees verder A Streetcar Named Desire