The Island of Dr. Moreau

Regisseur Richard Stanley had in de jaren negentig naam gemaakt als veelbelovend horrorregisseur. Toen hij zijn studiofilm mocht maken, wist hij meteen wat hij wilde: een verfilming van The Island of Dr. Moreau. Stanley koesterde een liefkozende obsessie voor dit door H.G. Wells geschreven boek. Hij zag er een connectie in met Heart of Darkness van Joseph Conrad, en had zijn eigen visie over de … Lees verder The Island of Dr. Moreau

The Office (UK)

Voordat Steve Carell de narcistische David Brent een gezicht gaf, was er de versie van Ricky Gervais. Samen met creatief kompaan Stephen Merchant maakte hij van 2001 tot en met 2003 het legendarische The Office, waarin onder meer een jonge Martin Freeman te bewonderen is als Tim Canterbury. Het principe is gelijk aan de Amerikaanse “remake”: een documentaireploeg volgt de belevenissen van een groep medewerkers … Lees verder The Office (UK)

JCVD

Ik weet niet zo goed wat ik moet denken van JCVD, een ironisch bedoelde actiefilm met “Muscles from Brussels” Jean-Claude van Damme, waarin hij zichzelf speelt als verlopen actiester. Hij draaft op in bedenkelijke B-films om geld te verdienen en probeert er nog het beste van te maken. Zie het begin, waarin hij aan een regisseur duidelijk maakt dat de gevraagde actiehandelingen echt niet in … Lees verder JCVD

Jodorowsky’s Dune

In de jaren zeventig komen er twee opvallende films uit in de bioscopen: El Topo in 1970 en The Holy Mountain in 1973. Beide films komen uit handen van de Chileense regisseur Alejandro Jodorowsky, die ook de hoofdrollen op zich neemt. Het grote publiek blijft weg, nachtbezoekers laten zich met plezier bedwelmen door Jodorowsky’s psychedelische avonturen. Zowel hij als zijn beginnende oeuvre bouwen een stevige … Lees verder Jodorowsky’s Dune

Paranoid Park

Gus van Sant is een regisseur met twee gezichten. Enerzijds maakt hij publieksvriendelijke films als Good Will Hunting en Milk. Anderzijds doet hij mij sterk denken aan een impressionist die schildert met beelden. Het gaat hem er niet om wat de betekenis van de beelden is. Er moet een specifieke sfeer worden opgeroepen, een bepaald gevoel. van Sant maakt zich dan drukker om het weergeven … Lees verder Paranoid Park

Barbie & Kendra Storm Area 51

Met Barbie & Kendra Storm Area 51 komt er een einde aan mijn marathon van slechte films. Drie weken lang heb ik het slechtste van het slechtste gezien, met als curieze hoogtepunten de trilogie van Charles Band. En ik vraag mij nog steeds af in welke categorie van “slecht” ik ze moet plaatsen. “Slecht” kan, om het even heel simpel te houden, twee kanten opgaan. … Lees verder Barbie & Kendra Storm Area 51

Glitter

Er is een scène in Glitter waarin hoofdrolspeelster Mariah Carey een pet draagt met de woorden “Vitalicio Seguros”. De pet komt vrij opzichtig in beeld en maakt van Carey een puber die ’s nachts het huis uit is geglipt, maar dat terzijde. Wat is Vitalicio Seguros? Even googelen, en ik krijg als resultaat een Spaanse wielerploeg. Pardon? Wat heeft een Spaanse wielerploeg te maken met … Lees verder Glitter