The Happiness of the Katakuris

Ik kan een rariteitenkabinet absoluut waarderen. Vandaar dat ik hooggespannen verwachtingen had bij The Happiness of the Katakuris, een horrorkomediemusical geregisseerd door Takashi Miike. Het gaat over een gezin dat een soort herberg runt in de bossen en smachtend uitkijkt naar de eerste gasten. Als die arriveren sterven ze stuk voor stuk een al dan niet genante dood. De film begint met een kleianimatie, ondersteund door vrolijke orgelmuziek. Een soort kruising tussen een insect en een elf valt in de soep van een vrouw, het wezentje trekt haar tong eruit, vliegt weg, wordt opgegeten door een kraai, barst uit een ei barst en wordt weer door een kraai opgepikt om te eindigen bij de familie Katakuris. Lees verder “The Happiness of the Katakuris”

Ichi the Killer

Mijn inziens zijn er twee manieren om naar Ichi the Killer te kijken. Ofwel je neemt het allemaal bloedserieus, ofwel je beschouwt het als een cartooneske geweldskomedie. Ik zie Ichi the Killer als een titel uit de tweede categorie, een knetterenergieke achtbaanrit met veel bloed en krankzinnige bochten, om je op het eind ademloos achter te laten. Kakihara, de sadomasochistische rechterhand van maffiabaas Anjo, moet in actie komen als de gangster in kwestie is verdwenen. Hij komt op het spoor van ene Ichi, een verlegen jongeman met onverzadigbare bloeddorst.

Lees verder “Ichi the Killer”

Visitor Q

Takashi Miike is een van de meer markante filmmakers, een regisseur die niet terugdeinst voor controversiële thema’s. Zijn werken variëren van subtiel tot grotesk en hij heeft in haast elk genre wel wat geschoten. Met Visitor Q combineert hij donkere humor met een onopgesmukte visuele stijl. Een familie die kniediep in de problemen zit (denk aan incest, verslaving, mishandeling) krijgt bezoek van een vreemdeling die zijn “hulp” aanbiedt. Wie deze vreemdeling is blijft een mysterie. Hij komt op een dag mee met de vader des huizes die aankondigt dat de man bij ze komt slapen. Lees verder “Visitor Q”