Crimes of the Future

Iedereen jubelt over de terugkeer van Tom Cruise, ik keek uit naar een heel andere comeback. Na het aardige Maps to the Stars uit 2014 (bijna tien jaar geleden), levert David Cronenberg dit jaar Crimes of the Future af. Cronenberg betekent liters bloed, gemutileerde en transformerende lichamen, parasieten en dubieuze seks. Wat zat ik mij te verheugen in de bioscoopzaal, uitkijkend naar de gruwelbeelden die … Lees verder Crimes of the Future

No Time To Die

Ik was het soms wel zat, de eeuwige formulaïsche missies van James Bond. Toch weerhield dit mij niet van mijn eigen missie: ik moest en zou iedere film over de geheim agent gezien hebben. Waarom? Omdat ik benieuwd was naar de klassiekers en de acteurs onderling wilde vergelijken. Ik zag hoogtepunten, middenmoten en tegenvallers, maakte kennis met macho’s, rokkenjagers, ironisch opgetrokken wenkbrauwen en rauwdouwers. De … Lees verder No Time To Die

Spectre

De muziekwereld keek al geruime tijd halsreikend uit naar het nieuwste album van Radiohead, toen de band in 2015 het nummer Spectre uitbracht. A Moon Shaped Pool, het daadwerkelijke nieuwe album, liet nog een jaar op zich wachten. Dus de fans moesten het even hiermee doen. Verrassend genoeg bleek dit nummer de afgekeurde soundtrack van Spectre te zijn, het nieuwste avontuur van 007. Kennelijk waren … Lees verder Spectre

La vie d’Adèle

La vie d’Adèle. Ofwel: taboedoorbrekend, rauw, realistisch, ontroerend, regisseur Abdellatif Kechiche die zijn hoofdrolspeelsters tot het uiterste dwong voor naturele spelprestaties en de seksscènes. Een intiem verhaal over een meisje die de liefde van haar leven denkt te ontmoeten en geconfronteerd wordt met deceptie. Het is coming of age, een liefdesdrama, een psychologisch drama, druipend van intense emoties. Neem al deze ingrediënten en je hebt gegarandeerd een film waar de critici dol op zijn. Jammer genoeg kan ik niet hetzelfde zeggen.

Lees verder “La vie d’Adèle”