Gräns

Ik heb nog de stille hoop dat Gräns het soort film is waar op een doordeweekse middag niet veel publiek op afkomt. Het zit wel lekker, in een lege zaal. Maar als het mannetje van de bioscoopreclame verschijnt, druppelt er nog publiek binnen. Een ouder echtpaar gaat achter mij zitten, de man geeft zo nu en dan commentaar. Bedankt. Want ik ben zo blind dat ik een voice-over nodig heb. Gräns gaat over de opvallend ogende Tina die werkt als grensbewaker. In tegenstelling tot haar collega’s heeft zij een sterk ontwikkelde reuk waarmee ze emoties kan ruiken. Schaamte, schuld, dat soort zaken. Zo pikt ze moeiteloos smokkelaars en andersoortige kwaaddoeners uit de mensenmassa. Tot de net zo opvallende Vore haar passeert. 

Lees verder “Gräns”