Zingen in Lab111

Na toch een omweg te hebben genomen kom ik eindelijk aan bij LAB111. Er hebben zich al fans in flamboyante kleding verzameld. Ik ga maar ergens zitten in het café. Het gezelschap naast mij heeft een tas meegenomen met daarin boa’s, hoedjes en plastic handschoenen. De verkleedpartijen verwacht ik wel, maar waar heb je in godsnaam al die andere accessoires voor nodig? Bij de deur wordt het nog raadselachtiger als er wcrollen en bekertjes rijst worden uitgedeeld. Rijst? Wat moet ik met rijst? Wat heeft dat met de film te maken? Ik ga helemaal achterin zitten, wcrollen en rijst in de aanslag. De zaal is opgewonden. Ik moet denken aan de Night of Terror, toen het nog leuk was, en ik vraag mij af of ik “hoer” of “homo” zal roepen. Ik hou het maar op “Brad” en “Janet”, naar de hoofdpersonages uit de film.

Lees verder “Zingen in Lab111”

Chappie

Er zijn twee redenen waarom ik Chappie wil zien: Hugh Jackman en Die Antwoord. Jackman is een onderschat acteur die Wolverine tot leven heeft gebracht en zich ook weet te redden in drama’s. Die Antwoord (bestaande uit Ninja en Yolandi) is een krankzinnige rapgroep die fantastische liveoptredens geeft. De acteur en de rappers zijn goed op dreef in deze sciencefiction actiefilm, waarin een robot – Chappie – kunstmatige … Lees verder Chappie

Berberian Sound Studio

Ik ben overstag gegaan en heb een abonnement genomen op Videoland. Want verdorie, ik wil de nieuwste Twin Peaks zien. Naast deze serie biedt de Nederlandse streamingsite natuurlijk nog veel ander leuks. Berberian Sound Studio bijvoorbeeld, een titel die ik jaren geleden als huurdvd voorbij zag komen. Het verhaal is eenvoudig: een geluidsman, Gilderoy (Toby Jones), wordt ingehuurd om mee te werken aan de geluidseffecten … Lees verder Berberian Sound Studio

We Are Twisted Fucking Sister!

Omdat ik wel hou van documentaires over bands en muzikanten, raadde Netflix mij al een tijdje de titel We Are Twisted Fucking Sister! aan. Nu heb ik niet veel met het genre van deze band (“glitterrock” of “glammetal”) en evenmin met de band zelf. Aan de andere kant heb ik Dee Snider ooit voorbij zien komen in een documentaire (Metal: A Headbangers Journey) en weet ik dat … Lees verder We Are Twisted Fucking Sister!

The King of Comedy

Een film die balanceert tussen een psychologisch drama en een gitzwarte komedie, en ook nog eens een satire wil zijn op de showbizwereld. De twee hoofdpersonages gaan helemaal op in hun eigen illusies en worden gedurende het verhaal steeds gevaarlijker. Een mindere regisseur had hier misschien een rommeltje van gemaakt, een allegaartje aan genres die alle kanten opschoot. Mindere acteurs hadden de personages tot persiflages gemaakt. Maar in … Lees verder The King of Comedy

Metallica: Some Kind of Monster

Ze worden beschouwd als één van de Grote Vier uit de metalwereld en toch moeten ze in groepstherapie om te voorkomen dat de band uit elkaar valt. Ik denk dat ik de documentaire Metallica: Some Kind of Monster zo aardig samenvat. Bassist Jason Newsted haakt af. Ze hebben met zijn vieren zoveel meegemaakt, en dan hebben ze verdorie therapie nodig om hun onderlinge geschillen te … Lees verder Metallica: Some Kind of Monster

Nymphomaniac (I)

Lars von Trier is het soort filmmaker die je ofwel grondig haat, ofwel de hemel inprijst. Hij is een verhalenverteller die zich geen zak aantrekt van de regels. Of van zijn publiek. De ene keer is zijn werk toegankelijk, denk aan Breaking the Waves, de andere keer is het een hermetisch kunstwerk, zoals Antichrist. Nymphomaniac is een combinatie van die twee uiterste. Een personagestudie naar de … Lees verder Nymphomaniac (I)