Search and Destroy

Een van mijn beste vrienden raadde Search and Destroy aan. Een film zo slecht dat hij goed wordt, een satire op het soort actiefilms uit de jaren tachtig. Inderdaad, de inleidende sfeerbeelden wekken de indruk de draak te willen steken met het genre. Regisseur Danny Lerner nodigt ons uit op een groot strand, zoomt stevig in op gespierde mannen en de nauwelijks bedekte bikinilijnen van … Lees verder Search and Destroy

Spencer

Ik was oud genoeg om Dianas tragische dood bewust “mee te maken”, maar te jong om te begrijpen wat de impact ervan nou echt was. Die realisatie kwam jaren later. Een depressieve jonge vrouw die gruwelijk opgejaagd werd door sensatiehongerige paparazzi. Haar dood dompelde het Engelse volk (en volgens mij de hele wereld) in diepe rouw. Er volgden eerbetonen, zoals Elton Johns prachtige nummer Candle … Lees verder Spencer

The Trip

Een goede collega van mij tipte over The Trip, een Deense Netflix-cocktail van komedie, drama, actie en flink wat horrorbloed. Regisseur Lars (Aksel Hennie) en Lisa (Noomi Rapace) zijn met flink wat ups en downs al heel wat jaren bij elkaar. Om de liefdesband te versterken gaan de twee een weekend in een vakantiehuisje zitten. Na wat ongemakkelijke pogingen om zo lief mogelijk tegen elkaar … Lees verder The Trip

Benedetta

Ik heb bij Paul Verhoeven altijd het donkerbruine vermoeden dat hij prat gaat op zijn status van provocateur. Toen Benedetta door religieuze groeperingen bekritiseerd werd dankzij het “creatieve” gebruik van een Mariabeeldje dacht ik vooral, je doet het er ook gewoon om. Tegelijk heeft Verhoeven daarmee wel weer de aandacht te pakken. Het werkt, want ik wilde deze zogenaamde shockfilm van het jaar graag zien. … Lees verder Benedetta

A Love Song for Bobby Long

Zo begin jaren nul viel mij de aanwezigheid van een jonge actrice op: Scarlett Johansson. Als ik langs de videotheek liep, hingen er bijna altijd wel filmposters met daarop haar naam. Een van die films, A Love Song for Bobby Long, trok in het bijzonder mijn aandacht. Misschien omdat er veel reclame over werd gemaakt, maar het naar mijn idee net onder de radar van … Lees verder A Love Song for Bobby Long

Eternals

Ik was met mijn vrienden naar superheldenfilm Eternals, geregisseerd door Chloé Zhao. Haar naam verraste mij, omdat zij eerder de intieme films The Rider en Nomadland draaide. Kleinschalige drama’s over personages die worstelen met traumatische ervaringen en zo goed mogelijk proberen hun leven weer op te pakken. Wat deed zij in de regiestoel voor Eternals? Zochten de producers een eigenzinnige filmmaker voor achter de camera? … Lees verder Eternals

Funny People

Het is een merkwaardige bewering waar toch waarheid in zit: Adam Sandler kan acteren. Zie het onderschatte Punch-Drunk Love. De moderne klassieker Uncut Gems. Of de dramatische komedie Funny People. Hierin speelt Sandler George Simmons, een bekende komiek die opdraaft in matig ontvangen komedies. Zijn leven komt abrupt tot stilstand als de dokter hem vertelt dat hij ongeneeslijk ziek is. Ontdaan gaat George naar de … Lees verder Funny People

No Time To Die

Ik was het soms wel zat, de eeuwige formulaïsche missies van James Bond. Toch weerhield dit mij niet van mijn eigen missie: ik moest en zou iedere film over de geheim agent gezien hebben. Waarom? Omdat ik benieuwd was naar de klassiekers en de acteurs onderling wilde vergelijken. Ik zag hoogtepunten, middenmoten en tegenvallers, maakte kennis met macho’s, rokkenjagers, ironisch opgetrokken wenkbrauwen en rauwdouwers. De … Lees verder No Time To Die