De obsessie van De Filmjunk: Sinterklaas

Toen ik nog een jaar of zeven was bedachten mijn ouders een spel voor Sinterklaas: “zoek de Sint”. Hij had zich ergens verstopt en ik moest hem terugvinden. Ieder jaar ging ik fanatiek op zoek en keerde met lege handen thuis. Tot ik in een steegje een grote zak vond.

Het was een grote jute zak met daarop een mijter. Dat er een onbestemde lucht vandaan kwam kon mij niets schelen, ik had eindelijk de Sint gevonden! Hij had zich natuurlijk hierin verstopt – toen al werkte mijn geest op basis van onnavolgbare hersenkronkels – en wachtte tot ik hem zou vinden.

Ik sleepte de zak mee naar huis en presenteerde hem vol trots aan mijn ouders. Ik weet nog dat ze er vluchtig een kijkje in namen en mij vervolgens indringend ondervroegen over de herkomst van deze zak. Ze belden zelfs de politie, waarop de zak werd meegenomen naar het bureau. Onder protest van mij natuurlijk. Ik had dit jaar eindelijk het Sinterklaasspel gewonnen en liet mij mijn trofee niet zomaar afpakken.

Wat er in die zak zat, ik weet het nog steeds niet. Alleen dat sinds dat jaar “zoek de Sint” definitief was uitgespeeld.

Geef een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.