Riget

“Hold min øl” sprak de recalcitrante Lars von Trier nadat hij de serie Twin Peaks had gezien. Wat de professionele weirdo David Lynch deed, kon de Deense beroepsetter ook. Mede geïnspireerd door de Franse miniserie Belphegor ging von Trier aan de schrijftafel zitten en bedacht Riget. De achtdelige serie speelt zich af in het moderne Deense ziekenhuis Het Rijk. De mopperende Zweedse chirurg Stig Helmer … Lees verder Riget

Zandbakmeisje

Zandbakmeisje. Ik weet niet meer wanneer of van wie ik dit woord gehoord heb, maar ik vond het zo mooi klinken dat ik er graag iets mee wilde doen. Het heeft de connotatie van een donker sprookje. Een lieflijke vertelling met een zachte beet. Dit verhaal begint dan ook met drie beroemde woorden. “Er was eens een zandbakmeisje. Dat was natuurlijk niet haar echte naam, … Lees verder Zandbakmeisje

The Banshees of Inisherin

Tussen alle lof voor The Banshees of Inisherin door, was de recensie-site Enola wat terughoudender met zijn oordeel. Daar kwam de beoordeling uit op een zuinige zes. Dan denk ik, nu wordt het interessant. Is deze film inderdaad een instant-klassieker, of valt er nog wat op af te dingen? De simpele Pádraic is al erg lang dik bevriend met de muzikaal onderlegde Colm. Op een … Lees verder The Banshees of Inisherin

Babylon

Babylon. Godallemachtig. Waar te beginnen? Ik denk met het eerste woord dat mij te binnen schoot zodra de eindtitels over het bioscoopscherm rolden: WOW. Damien Chazelle heeft een onbeschaamd groots en meeslepend epos van ruim drie uur bij elkaar gefilmd dat wonderwel op zijn poten blijft staan. Van de hilarische startscène waarin een olifant naar een feestje moet worden vervoerd tot de duizelingwekkende steadycam shots … Lees verder Babylon

PWH

Ik heb het idee dat PWH, één van Nederlands populairste worstelpromoties, zo tussen 2018 en 2019 op een golf van momentum zat. Of dat er in die periode in elk geval veel samenkwam. Zeker op het evenement vóór WrestleMania 35 kon ik de opwinding in het zaaltje van Worm in Rotterdam duidelijk voelen. De lucht leek statisch en het publiek drong samen rondom de worstelring … Lees verder PWH

Escape Plan: The Extractors

Ik heb de licht dwangmatige neiging om filmseries af te maken. Hoe inferieur de kwaliteit van de desbetreffende reeks ook is, als ik iets begin wil ik het ook afmaken. Enkel en alleen om die reden keek ik naar Escape Plan: The Extractors. Na Escape Plan en Escape Plan 2: Hades, sluit Escape Plan: The Extractors een trilogie af die zichzelf verrassend snel de afgrond … Lees verder Escape Plan: The Extractors

Le otto montagne

Voor mij was Le otto montagne (The Eight Mountains) een restant van filmjaar 2022. Als fan van Felix van Groeningen had ik hem natuurlijk veel eerder moeten zien, maar ja, omstandigheden en andere films stonden steeds in de weg. Stadsjongen Pietro en dorpsbewoner Bruno komen elkaar tegen op vakantie en sluiten direct vriendschap. De band is zo sterk dat Bruno als tweede zoon in Pietro’s … Lees verder Le otto montagne

Balle Perdue

Een Franse kopie van The Fast and the Furious. Daar deed Balle Perdue (Lost Bullet) mij eerst aan denken. Snelle, opgevoerde auto’s, corrupte agenten en een automonteur die ten onrechte beschuldigd wordt van moord. Oké, het is niet helemaal The Fast and the Furious, met de ronkende, voorbij zoevende auto’s komt het toch aardig in de buurt. Maar waar de Amerikanen houden van glanzend lak … Lees verder Balle Perdue

De Constellatie

Ik was weer eens in het Torpedotheater. Wat had ik het gemist, dit theatertje met zijn knusse huiskamersfeer en de opmerkelijke foto’s en portretten aan de wanden. Ik was hier terug met een reden. De Constellatie, een kersvers collectief van podiumbeesten dat zachtjes leunt tegen vrolijk anarchisme, zou er gaan optreden. Eén van de grappenmakers, Thom Gerrits, had ik al een korte onemanshow zie geven … Lees verder De Constellatie