The Equalizer

De in mysteries gehulde Robert McCall trekt zich het lot van een jonge prostituee aan en laat een bloederig wraakspoor achter in de wereld van de Russische maffia. The Equalizer zal niet de originaliteitsprijs winnen. Denk aan het gruis van Taxi Driver en het hypergestileerde van John Wick en dan ben je er wel zo’n beetje. De makers gingen ook niet voor iets nieuws. Het uitgekauwde verhaaltje is bedoeld om Denzel Washington te laten fonkelen als Robert. Dat is heel goed gelukt.

Hij doet in zijn koelbloedige handelingen denken aan John Wick, het grote verschil is dat Robert onder zijn onbewogen houding ook tragiek verbergt. Daar waar John letterlijk een fabel was geworden (de gevreesde “Baba Yaga”) en vier films lang de indruk van onsterfelijkheid wekt, rest er in Robert nog een stukje menselijkheid.

Hoe die menselijkheid zich precies uit is lasig te zeggen. Ik denk zelf dat het terugkeert in Washingtons ogen. Voordat hij losgaat op het Russische tuig zie je in zijn blik een zweem van tegenzin. Hij wil deze bloeddorstige kant eigenlijk verborgen houden. Maar de situatie vraagt er nou eenmaal om.

The Equalizer is daarnaast gebaat bij de intense dreigsfeer. Wanneer zal Robert toeslaan? Hoe schakelt hij de vijand uit? Een spijkerpistool, touw, messen, glas, de combinatie van water en stroom, Robert is creatief genoeg om nieuwe executies te bedenken. Terwijl de vijand tergend traag doodbloed of stikt kijkt Robert hem strak aan.

Zo bezien vind ik Robert veel weghebben van een strenge dominee. Eentje die het slechte bevecht met dodelijke vechttechnieken en een arsenaal aan verschillende wapens. Ik associeer Robert ook met een engel des doods. Jarenlang heeft hij zich koest gehouden. Tot gruwelijk onrecht hem wakker schudde. Nu kan hij niet anders dan reageren.

Wie hij precies is wordt verder bewust vaag gehouden. Zo’n benadering kan duiden op ideeënarmoede, voor The Equalizer werkt het perfect. Door zo min mogelijk prijs te geven en slechts glimpen van zijn tragiek te tonen ontstaat het beeld van een eenzame, gekwelde man met een sterk gevoel voor gerechtigdheid. De kijker mag de details zelf invullen.

Washington krijgt uitstekend tegenspel van David Harbour. Die is ijzersterk als corrupte agent. Geen fijne kerel, hij reageert in elk geval geschokt op de geweldswaanzin. Dat geeft hem meer diepgang en menselijkheid dan de gemiddelde schurk. Chloë Grace Moretz – al heeft zij weinig te doen – doet het uitstekend als jonge prostituee. (Ik ben mij bewust van de dubbele lading van die zin, je begrijpt wat ik bedoel.)

Eindoordeel: The Equalizer is een duistere actiefilm met Washington als de stoïcijnse held. Niet bijster origineel, wel erg goed.

Je kan mij volgen via Facebook, X, Instagram en Letterboxd.

The Equalizer op IMDB.