Dwars door de slagboom

Begin van een roman, geïnspireerd op puur non-fictionele incidenten.

Frans wil het dorp in. Dan moet wel de slagboom naar boven. En dat gebeurt niet. Robert, Erik en Peter, goede vrienden van Frans, houden de slagboom gesloten. Geen denken aan dat ze Frans nog langer doorlaten.  

“Kan de slagboom omhoog?”

“Frans, wij hebben dit langdurig overlegd,” zegt Robert, “en wij hebben besloten dat jij het dorp niet meer in mag.”  

“Hoezo?”  

“Frans,” zegt Erik, “iedere keer als jij het dorp binnenkomt gaat er ineens iemand dood. En daar zijn wij toch een beetje klaar mee.”  

“Waar hebben jullie het over?”  

“Dat weet jij heel goed, Frans. Wij vinden het echt heel erg want je bent een goede kerel. Maar jij komt het dorp niet meer binnen,” zegt Peter.  

Dat laat Frans zich natuurlijk niet zomaar zeggen. Hij pakt de slagboom beet en probeert hem uit alle macht naar boven te duwen. De drie mannen kijken hoofdschuddend toe terwijl hij een knalrode kop krijgt. “Goed,” roept hij hijgend, “prima! Ik kom er wel in! Let maar op! Ik kom dwars door deze slagboom het dorp weer in!”

Als hij razend en vloekend wegbeent vraagt Robert “zeg, had hij niet ook om de slagboom heen kunnen lopen?”  

Geef een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.