De obsessie van De Filmjunk: Peter Heerschop (Lieve Marianne)

Beste Peter,

Voor deze rubriek gebruik ik eigenlijk een strikt format, in dit geval maak ik een uitzondering. Anders komt dit bericht niet goed tot zijn recht.

Ik hoorde vorige week dat je radiocolumn op de vrijdag wordt gestopt. De stukjes die je steevast inluidde met “ta tada tadaaaaaa!”, gevolgd door de vaste aanhef “Lieve Marianne”, zijn vanaf nu verleden tijd. In een mix van eloquent en luchtig woordgebruik (ik vergeet nooit meer “eclatant”), afgemaakt met lekker bijtende humor, besprak je de week. Als gewoontedier ben ik groot fan van routine en ik ging jouw radiocolumn dan ok beschouwen als het voorproefje op het weekend.

Vandaag had jij het over de vonk, de hoop iets over te hebben gebracht. Ik kan je bij deze vertellen, beste Peter, dat die vonk bij mij zeker is overgeslagen. De afgelopen tijd heb ik mij de kunst van het relativeren eigen moeten maken (iets met een pandemie), jouw radiocolumns hebben daarbij geholpen. Om een beroemde clown te citeren: “wat er ook gebeurt, altijd blijven lachen!” Ik weet niet of je de vonk zo bedoelde, maar dit heb ik ervan gemaakt.

Wie serveert mij nu de amuse voor het weekend? Wie gaat er nu achter de microfoon zitten om met hetzelfde enthousiasme de week door te nemen? Beste Peter, ik weet dat wie er ook op jouw plek gaat zitten, het echt niet meer zo zal worden als toen jij er zat. Je eloquente, luchtige woordgebruik en bijtende humor kan wel geïmiteerd worden, het is en blijft jouw unieke stem.

Ik ga je missen. Stiekem hoop ik in de toekomst weer die magische woorden te horen. “Lieve Marianne”.

Sorry trouwens voor de niet zo flatteuze afbeelding, maar ik moest een rechtenvrij plaatje gebruiken. Dit was de enige optie die door Google werd aangeboden.

Groet,

Zadok

Geef een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.