A Woman Under the Influence

Mabel, gespeeld door Gena Rowlands, is een huismoeder die steeds meer moeite krijgt om de gekte in haar kop te dempen en gestaag afdwaalt naar waanzin. Zij wordt onophoudelijk lastiggevallen door innerlijke chaos, haar waanideeën druppelen de realiteit binnen. Mabels partner Nick, gespeeld door Peter Falk, is een blue collar man die wanhopig probeert zijn gezin bij elkaar te houden. Hij houdt veel van Mabel. Maar ook liefde kent grenzen. Hoe lang duurt het voor Nicks liefde stuk gaat? De twee labiele personages blijven botsen tot de bom ontploft.

Als het stof ligt en de rust wederkeert, proberen de twee opnieuw toenadering te zoeken. Het is een duizeligmakende dans, een oorlog met alleen verliezers. Dit is wat John Cassavetes ons presenteert met A Woman Under the Influence. Oorspronkelijk bedacht als een toneelstuk schreef hij het script speciaal voor Rowlands, die haar tanden eens in stevig drama wilde zetten. Zij wist ook dat de rol van Mabel een uitputtingsslag zou worden en drong erop aan het toneelstuk om te werken naar film. Het resultaat is zo rauw en realistisch dat het pijn doet. Maar ik wil blijven kijken.

John Cassavetes’ filmmethodes waren toendertijd zeer ongewoon. Filmen vanuit de losse pols, veel ruimte voor improvisatie en het gebruik van natuurlijk licht. Op die manier ontbreekt de romantische glans van de klassieke Hollywoodfilms. Alles is flets, als een documentaire over een mentale ziekte en een gezin dat eronder gebukt gaat. Ik had het zo geloofd als Cassavetes gewoon wat met zijn camera stond te draaien.

Falk is een acteur met genoeg temperament om de film van sterke energie te voorzien, A Woman Under the Influence is toch echt van Rowlands. Met haar verbluffende en intense spel verdenk ik haar van authentieke gekte, dat zij inderdaad afglijdt naar een psychose. Haar gebaartjes, maniertjes en tics lijken te hinten naar een realistische zenuwinzinking. Zou zij misschien, af en toe, ook haar eigen manie hebben ingezet? Dat haar spel daarom soms akelig dicht tegen het realisme aanschuurde? Bizar dat Rowlands hier geen Oscar voor won.

Voor heel even moest ik denken aan de gekte van Lars von Triers lekker weerbarstige Idiots. Alleen was von Triers film bedoeld als pesterige stijloefening. Dat is niet wat Cassavetes wilde. A Woman Under the Influence vertelt een menselijk verhaal over twee gemankeerde mensen die hoe dan ook bij elkaar willen blijven. Ook als dit een bom onder het gezin legt.

“Tomorrow will be better” zegt Nick tegen zijn kroost als de zoveelste ruzie is afgekoeld. Dat zal best. Ik maak mij zorgen over de dagen erna. De spanning van onvoorspelbaarheid zal altijd blijven sluimeren, de dreiging van de nachtmerrie zal nooit helemaal wegzakken. Zelden was drama zo doorleefd en intens.

Regie: John Cassavetes. Met: Gena Rowlands en Peter Falk

Geef een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.