The Babysitters

In Amerika (waar anders) schijnt het een bekend fenomeen te zijn: middelbare scholieren die onder het mom van een oppasservice een prostitutienetwerk oprichten. Regisseur David Ross besloot met dit gegeven aan de slag te gaan voor The Babysitters. Katherine Waterston is Shirley Lyner, een tiener die naar eigen zeggen een heel saai thuisleven heeft. Geen drinkende, mishandelende ouders. Nee, Shirley kan absoluut niet klagen. En toch gaat het heel erg fout als zij op op het zoontje van Michael Beltran (John Leguizamo) past. Achteraf geeft hij Shirley een lift naar haar ouders.

Althans, dat is de bedoeling. De twee kunnen niet van elkaar afblijven en beleven een intieme avond. Ter compensatie van Shirleys diensten geeft Michael haar nog een extraatje bovenop het oppasloontje. Op dat geld na heeft zij geen enkele intrinsieke motivatie om vaker tegen betaling seksuele handelingen te verrichten. Toch is dat precies wat er gebeurt. Waarom? Daar heeft zij eigenlijk ook geen antwoord op.

Het wordt nog absurder als Shirleys vriendin Melissa Rowan (Lauren Birkell) lucht krijgt van de pikante diensten. In plaats van aan de bel te trekken doet zij doodleuk mee. Het woord bereikt nog wat andere meisjes en ineens is de bedeesde Shirley een piepjonge madame. “Haar” meisjes doen zich voor als onschuldige oppassers, schenken de vaders een erotisch avondje en staan een deel van hun betaling af aan Shirley. Michael intussen moet zijn jaloezie inslikken. Maar hij wil evenmin zijn gezinsleven of baan op het spel zetten.

Ross probeert met The Babysitters een merkwaardige mix van drama en thriller te maken. Hij wil iets vertellen over ingeslapen huwelijken en overbezorgde partners. Achter de schooldeuren gebeurt meer dan lesgeven. Er passeren Lolita’s die graag het avontuur opzoeken. Kennelijk zijn er genoeg vaders die geen probleem hebben om met meisjes te seksen die zo oud zijn als hun dochters. Het zal ongetwijfeld berusten op de realiteit, ik vind het eerder vunzig dan dramatisch.

Waarom zou ik medelijden moeten hebben met een groep verveelde tienermeisjes dat besluit te neuken voor geld?

Het is zonde, want de plot van The Babysitters leent zich perfect voor een ranzige exploitatiefilm, vol foute types die verkeerde keuzes maken. Helaas is The Babysitters te gelikt en oppervlakkig om daarvoor in aanmerking te komen. Dan had Ross veel meer de diepte in moeten gaan met Shirleys personage, haar transformatie naar pooier geloofwaardiger moeten maken. Nu smaakt het naar slappe thee wat ik na één slok wil uitspugen.

Het was wel leuk om Leguizamo weer eens te zien. Niet dat hij zoveel kan met dit script, met zijn gluiperige uiterlijk overtuigt hij wel als dubieuze huisvader die ongewild betrokken raakt bij Shirleys praktijken. Het is het enige pluspuntje van The Babysitters.

Ik wil best geloven dat tienerprostituees op middelbare scholen een ding zijn in Amerika. De manier waarop Ross het heeft uitgewerkt resulteert in een saaie en ongeloofwaardige film. Waarom zou ik medelijden moeten hebben met een groep verveelde tienermeisjes dat besluit te neuken voor geld? Ik vermoed dat Ross er achteraf ook zo over dacht. Hierna heeft hij als regisseur namelijk niets meer gemaakt.

The Babysitters (2007) on IMDb

Regie: David Ross. Met: Katherine Waterston en John Leguizamo

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.