Street Fighter

Net als actieheldcollega’s Sylvester Stallone en Arnold Schwarzenegger, is Jean-Claude van Damme op zijn best als hij fysieke handelingen uitvoert. Hij trekt zijn shirt uit, showt zijn sixpack, gespierde armen en atletisch vermogen. Dat komt heel goed van pas in Street Fighter, gebaseerd op het gelijknamige vechtspelletje. Hij is kolonel Guile die het opneemt tegen de wrede dictator Bison (Raul Julia). Guile wordt bijgestaan door Cammy (Kylie Minogue) en oplichtersduo Ken (Damian Chapa) en Ryu (Byron Mann). Bison heeft een groep dorpelingen gegijzeld en eist twintig miljard dollar voor hun vrijlating.

Hij is ook bezig om supersoldaten te creëren die zonder angst en met veel bloeddorst de oorlog moeten winnen. Ken en Ryu krijgen de ondankbare taak te infiltreren in Bisons groep van militairen en kruisen daarbij het pad van Chun-Li (Ming-Na Wen). Zij heeft nog een persoonlijke vedetta uit te vechten met Bison. Omdat Guile niets van haar moet hebben, voert zij haar wraakplan solo uit. Er ontstaat zo een warboel van agenda’s, waarbij de personages elkaar eerder hinderen dan helpen.

Street Fighter gaat echter niet over logische handelingen. Het gaat om ouderwets knokken. Precies zoals het spelletje. Het beste voorbeeld is Guiles handgemeen tegen Julia. De camera filmt een kort deel van dit gevecht van de zijkant, zodat het spelletjes-gevoel echt wordt benaderd. van Damme zat tijdens de opnames dan neusdiep in een cocaïneverslaving, hij liet dat niet in de weg zitten bij de gevechtschoreografieën. Hij slaat, stompt, trapt en schiet kunstig om zich heen.

Als je het mij vraagt is Street Fighter een film voor de fans.

Ook tegenspeler Julia, die zijn rol zo sterk opblaast dat je er wel bewondering voor moet krijgen, geeft Street Fighter sjeu. Als dictator draagt hij een grootse cape en pet, en spreekt elk woord uit alsof hij op toneel iets staat voor te dragen. Julia speelt geen gewone dictator. Hij vertolkt een Dictator. Het soort heerser dat het platbranden van een dorp als typische doordeweekse dag beschouwt. Niet iedereen kon zijn spel waarderen, ik vind het perfect voor de karikatureske wereld van Street Fighter.

Bij uitkomst werd deze film door de critici met de grond gelijk gemaakt. Het zag er allemaal verschrikkelijk kitscherig uit, met effecten die het beetje plot nogal doodsloegen. Ik vind hem als samenraapsel van personages en vechtscènes zeker niet goed. Maar ik heb echt wel slechtere titels gezien. Als je het mij vraagt is Street Fighter een film voor de fans. Zowel die van het spelletje als die van van Damme. Zolang hij niet op de lachspieren werkt met zijn sterke accent, vind ik het prima.

Regie: Steven E. de Souza. Met: Jean-Claude van Damme en Raul Julia

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.