Advertenties
Skip to content

Rabid (1977)

De zusjes Soska (onder de echte horrorliefhebbers bekend van parels als Dead Hooker in a Trunk en American Mary) zullen dit jaar een remake uitbrengen van David Cronenbergs culthorror Rabid. Of hun versie hetzelfde grauwe niveau haalt, zullen we dit jaar ontdekken. In ieder geval zal hun update een minder markante actrice in de hoofdrol hebben. Voor Rabid koos Cronenberg er namelijk voor om pornoactrice Marilyn Chambers te casten in de rol van Rose. Nadat Rose een heftig motorongeluk overleeft, ondergaat ze een experimentele plastische chirurgie om er weer bovenop te komen. Eenieder die eens werk van Cronenberg heeft gezien, wéét dat dit fout gaat aflopen.

Heel erg fout. Door de chirurgie heeft zich een soort parasiet in Rose genesteld, en krijgt ze een onverzadigbare honger naar vlees. Mensenvlees. Natuurlijk krijgt iedereen die door haar gebeten wordt dezelfde gruwelijke honger. Wat volgt is een bizar soort zombiefilm, waarbij wordt geschakeld tussen Roses bloederige verleidingen, en de zich langzaamaan verspreidende rabiës.

Cronenberg zal hier ongetwijfeld zijn bedoelingen mee hebben gehad, ware het niet dat het de verteltrant van Rabid in de weg zit. De moorden die Rose pleegt zijn wel mooi gefilmd (zoals alleen Cronenberg dat kan met moordpartijen), alleen ben ik veel nieuwsgieriger naar de verdere uitbraak van het virus. We krijgen wel te horen dat de stad in een wurgende greep van de ziekte komt, de regisseur laat het mondjesmaat zien. Het publiek moet zich de pandemie maar zelf voorstellen, waardoor de paniek niet echt overkomt. En juist dat had deze horror echt interessant kunnen maken.

Rabid doet nog het meest denken aan een bedachtzame versie van Night of the Living Dead.

Rabid doet nog het meest denken aan een bedachtzame versie van Night of the Living Dead. Het grote verschil is dat George Romero naar een grootse climax toewerkt, een catharsis (én nihilistische epiloog) om de vingers bij af te likken. Rabid bezorgt eerder koude rillingen dan dat het een ontlading oproept. Dat is niet erg, ik mis evengoed het waanzinnige van Videodrome of A History of Violence. Die titels gingen ook over individuen, maar sneden dieper.

Ik ben nog altijd groot fan van Cronenberg, Rabid is zijn minste titel tot nu toe. Vermakelijk, dat wel, maar niet zijn beste werk. Het doet mij uitkijken naar wat de gezusters Soska voor elkaar hebben gekregen. Zij hebben dan geen pornoster gecast, wel spelen twee worstelaars mee: cultlegende C.M. Punk en zijn vrouw A.J. Lee. Des te meer reden om de remake op mijn kijklijstje te zetten.

David Cronenberg/Marilyn Chambers en Frank Moore
Advertenties

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: