Skip to content

Videodrome

No votes yet.
Please wait...

Zoveel sterren geven de lezers aan deze film.

Videodrome is een grotesk bloedfestijn dat de grenzen tussen realiteit en waanzin zo goed uitvaagt, dat je je na afloop afvraagt waar je naar hebt gekeken. Max Renn is eigenaar van Channel 83, een nietszeggend tv-station met porno en geweld. Je weet wel. Om de massa te bevredigen met bloed en seks. Via hacker Harlan, expert in het onderscheppen van tv-signalen, ontdekt hij Videodrome. Een obscure plek waar het geweld echt is. Max ziet mogelijkheden voor zijn station en gaat op onderzoek uit. Een onderzoek met nogal wat gevolgen, zowel op psychologisch als fysiek gebied. Het begint met zijn realiteitszin. Plotseling krijgt hij last van visioenen. Als een collega hem thuis komt bezoeken, geeft hij haar een klap in het gezicht. 

Hij schrikt er zelf van. Maar wat blijkt: hij heeft haar helemaal niet geslagen. Wat scènes verder ziet Max in zijn buik een gat verschijnen. En zijn tv praat tegen hem. Verleidt hem. Op deze manier laat regisseur David Cronenberg een surrealitische sfeer toe, die gaandeweg tegen het psychedelische aanschuurt. En het bloederige.

Videodrome heeft beelden die lastig zijn om naar te kijken, maar het gaat wel ergens over. Spilfiguur professor Brian O’Blivion voorspelt dat tv de nieuwe realiteit is. Wij kijkers zijn slaven van het beeld, waardoorheen wij de wereld aanschouwen. Dit laat Cronenberg het best zien als Max een gebouw binnenloopt, waar kijkers de gelegenheid hebben zich over te geven aan marathonsessies achter de tv. Brian ziet tv als de toekomst, het moet ieders leven beheersen. Bedenk, dit is een film uit 1983. Nog lang voordat Big Brother of enig andere realityshow het grote publiek bereikte. En toch wist Cronenberg toen al een opmerkelijke voorspelling te doen over de rol van de tv.

Videodrome heeft wel een culstatus opgebouwd maar zou, zeker nu, zoveel meer kunnen zijn dan dat.

Dat de Canadese filmmaker zich met name op het bloederige en seksuele concentreert, is geen toeval. Hoe vaak wordt geroepen dat seks en geweld nu eenmaal verkopen? Met Videodrome worden die twee thema’s gecombineerd en tot het onverdraaglijke overdreven, toch is dit waar het publiek naar verlangt. Cronenberg geeft simpelweg wat de kijkers willen. Videodrome zou, in dat licht, welhaast een satire op tv genoemd kunnen worden.

De stijl van deze horror is zo exorbitant, bevat zoveel symboliek en nachtmerriebeelden, dat de lagen gemakkelijk bedolven raken onder het bloed. Videodrome heeft wel een culstatus opgebouwd maar zou, zeker nu, zoveel meer kunnen zijn dan dat. Ik ben niet altijd van de remakes, ik denk dat deze titel zich daar wel voor kan lenen. Al is het maar om het tvpubliek die spiegel te kunnen geven.

David Cronenberg/James Woods en Debbie Harry

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: