The Broken Circle Breakdown

Ik weet exact hoe The Broken Circle Breakdown afloopt, hoe Felix van Groeningen de scènes door elkaar heeft gehusseld en de kijker tijdsprongen laat maken. En toch voel ik steeds weer de emotionele uppercut die deze titel geeft.  We volgen Elise en Didier, twee totaal verschillende persoonlijkheden die voor elkaar vallen en een kindje krijgen, Maybelle. Als zij ernstig ziek wordt, komen de verschillen tussen Elize en Didier naar boven drijven. Het onbetwiste middelpunt vormen de steeds harder botsende persoonlijkheden van de hoofdpersonages.

Is Elise dromerig en idealistisch, Didier staat stevig met beide voeten op de grond en moet niks van religie hebben. Hoe moet dat als je plotseling een intens trauma moet verwerken? Elise houdt vast aan het idee van leven na de dood, Didier richt zijn woede op het tekortschieten van de medische wetenschap. Ze zijn niet in staat hun verdriet naar elkaar te communiceren, omdat ze simpelweg in een andere bubbel zitten, een ander wereldbeeld hebben. De één kiest voor het geloof, de ander voor het aardse. En precies dat maakt The Broken Circle Breakdown zo hartverscheurend mooi. Twee mensen hebben hetzelfde verdriet maar kunnen dit niet aan elkaar kwijt.

The Broken Circle Breakdown vertelt het verhaal met hinkstapsprongen door de tijd. Zo zien we eerst Elise, Didier en Maybelle als gelukkig gezinnetje, in de volgende scène overheerst het drama, om weer terug te schakelen naar mooiere tijden. Dit kan vermoeiend zijn, voor The Broken Circle Breakdown werkt het perfect. Door juist alvast vooruit te wijzen naar het drama dat ons te wachten staat, bereid van Groeningen de kijker een beetje voor. Vica versa is het prettig om even een adempauze te krijgen en daarna weer door te gaan.

the broken circle breakdown werd genomineerd voor de oscar voor beste buitenlandse film

Twee scènes springen er voor mij nog altijd uit. De eerste is als Didier zich tijdens een optreden verliest in een tirade. Alle opgekropte emoties komen naar buiten en hij spuwt zijn woorden het publiek in. Het is een wanhoopsschreeuw van een man die het niet meer weet, zijn hand uitsteekt en roept om hulp. De tweede is de finale. van Groeningen geeft ons nog één flashback naar de mooiere tijden, tussendoor laat hij Elise een visuele oerkreet brullen.

The Broken Circle Breakdown is zo’n film waarbij ik de tranen niet kan inhouden. De emotionele onderstroom is zo sterk en laat je zo ver meevoeren in het drama dat het mij nog altijd vol raakt. Wat mij betreft een klassieker in het Vlaamse filmaanbod.

Felix van Groeningen/Johan Heldenbergh en Veerle Baetens

 

One Comment on “The Broken Circle Breakdown

  1. Helemaal mee eens, De Protagonisten hadden me deze aangeraden en ik heb geen spijt dat ik ‘m gekeken heb. Verwoestend, maar prachtig gemaakt.

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: