Punch-Drunk Love

Punch-Drunk Love is een verzameling van maffe, briljante vondsten die Paul Thomas Anderson tot één geheel weet te smeden in een film die komisch, dramatisch, dromerig, surrealistisch en artistiek is. Epicentrum van alle verwikkelingen is Barry, die ontdekt dat een marketingcampagne voor frequent flyer miles een foutje heeft waardoor hij makkelijk punten kan verzamelen. Hij ontmoet een vrouw op wie hij helemaal verliefd wordt. Zijn zeven zussen zitten hem continu op de huid. En hij wordt afgeperst door een sexlijn.

Het geniale van Punch-Drunk Love zit hem vooral in excentrieke ontwikkelingen en details. Neem het puddinggebeuren. Anderson laat Barry karrevrachten van die pudding inslaan. Op kantoor bouwt hij een puddingberg op waar collega’s en bezoekers van opkijken. En dan, wanneer je denkt “en nú wordt de pudding essentieel deel van de plot!” neemt Anderson doodleuk een andere afslag en laat de pudding voor wat het is. Of neem een heel kort moment als een collega van Barry door een stoel zakt. Om dit nog extra te benadrukken deelt de gevallen man mee dat de stoel stuk is. Waarom? Geen idee. Net als dat het een raadsel blijft waarom Barry in het bezit komt van een Harmonium. Het geeft Punch-Drunk Love een lichtvoetig, speels karakter.Barry staat blij te zijn in de supermarkt

De grote verrassing is de hoofdrol van Adam Sandler. Hij draagt de film. En dat doet hij goed. Anderson weet de talenten van de komiek op de perfecte momenten in te zetten. Als Barry “And bye-bye” mompelt tegen een vrouw en haar appartement verlaat, moppert hij in zichzelf “And bye-bye. And bye-bye, you fuckin’… And bye-bye! You stupid motherfucker…” Hij weet die zin zo uit te spreken dat het komisch en tragisch wordt. 

dankzij deze film kreeg adam sandler voor het eerst een positieve reactie van filmcriticus roger ebert

Vergeleken met andere werken van Anderson is Punch-Drunk Love zijn toegankelijkste film. Het is geen epische mozaïek als Boogie Nights of Magnolia en niet zo zwaar doordrenkt van symboliek als There Will Be Blood. Dit is eerder een intiem en humoristisch drama waarin een man besluit voor zichzelf op te komen en steeds wordt tegengewerkt. Punch-Drunk Love is een film die drijft op sfeer, personages, bizarre verhaallijnen en sterke acteerprestaties. Het is onmogelijk te voorspellen welke richting de film precies opgaat en dat is ook de lol ervan. Sandler liet in The Meyerowitz Stories zien zich prima staande te kunnen houden tegenover acteerveteraan Dustin Hoffman, een hoofdrol kan hij dus ook. Ik zou hem graag in nog meer van dit soort titels willen zien.

Paul Thomas Anderson/Adam Sandler en Emily Watson

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: