Akira

Regisseur Katsuhiro Otomo bewerkte zijn eigen manga Akira tot een animatie vol sciencefiction, waanzin en bloederige actie. Het speelt zich af in Neo-Tokio, nadat de Derde Wereldoorlog is uitgebroken, en de straten worden bevolkt door bendes en religieuze groepen. In deze postapocalyptische chaos wordt de tiener Tetsuo ontvoerd en gebruikt voor een militair experiment. Zijn vrienden gaan voor de redding. Hoe verder ze komen, hoe meer ze verstrikt raken in een web van bizarre geheimen. Als de film wordt beoordeeld op het traditionele verhalen vertellen kunnen er nogal wat aantekeningen worden gemaakt. Er zijn veel personages en het is niet helemaal duidelijk wie nu de hoofdrol speelt. De heethoofdige Tetsuo die ineens de beschikking krijgt over superkrachten? Of toch de arrogante Kaneda die zijn vriend koste wat het kost wil bevrijden?

Het verhaal is warrig. Wie of wat is toch die Akira die wordt aanbeden en bevreesd? Wat gebeurt er in godsnaam op het einde? Waarom is destijds de Derde Wereldoorlog uitgebroken? Genoeg redenen dus om Akira als matig of zelfs onvoldoende te beoordelen.

Maar dat is vloeken in de Kerk.

Kenada in Akira

KRANKZINNIG

Otomo brengt met zo veel liefde het verhaal en de personages tot leven dat ik bijna vergeet naar een getekende wereld te kijken. Het is een wereld vol krankzinnige figuren die alle wetten aan hun motorlaarzen lappen. De personages worden zo intens gedreven door hun doelen, dat het in het begin het lastig kiezen is wie nou de meeste sympathie verdient. Kaneda, de beste vriend van Tetsuo, wordt deonverwachte held die nog de meeste diepgang krijgt.

Wat ook niet ongenoemd kan blijven is het knetterharde geweld. Otomo brengt de actie zo expliciet mogelijk in beeld en zeker op het eind ben ik geneigd om weg te kijken. Vooral het geweld dat Tetsuo teweeg brengt met zijn krachten is gruwelijk. Hoe erger de razernij in hem kolkt, hoe pittiger de geweldsexplosies. Lijkt hij eerst zijn krachten onder controle te hebben, in de finale keren zijn krachten zich tegen hem en wordt hij letterlijk verzwolgen door zijn op hol geslagen emoties.

En dan dat verhaal. Dat fantastische plot wat oh zo simpel begint met een experiment en Otomo alle ruimte biedt om zijpaden te bewandelen. Hij stort zich in psychedelische psychohorror, schetst een niet al te rooskleurig beeld van een toekomstige generatie en stipt thema’s aan als de pijn van het opgroeien en het ontstaan van de mens. Hij zoekt steeds de grenzen van smaak op en gaat er vrolijk overheen. Akira is niet bedoeld voor watjes en doet voor intensiteit niet onder voor live-action geweldsscènes.

Iedereen die nog denkt dat tekenfilms voor kinderen zijn moet zeker dit meesterwerk gaan kijken.

WIST JE DAT

Het is deze film die zorgde voor de doorbraak van anime bij het Westerse publiek.

Onderstaande trailer is in het Engels. Klik hier voor de originele, Japanse versie.

Katsuhiro Otomo/Mitsuo Iwata en Nozomu Sasaki

 

2 Replies to “Akira”

  1. Mooie recensie over deze geweldige animatiefilm. Ik krijg altijd een adrenaline kick als ik ernaar kijk. Ik krijg er ook nooit genoeg van, elke keer zie je dingen die je eerder nog niet zijn opgevallen.

    Nog twee jaar tot de Olympische Spelen van (Neo)Tokio!

Geef een reactie

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.