Room

Het komt niet vaak voor dat als ik een film kijk ik de neiging krijg een personage te wurgen. En het komt nog minder vaak voor dat het slachtoffer een kind is. De film in kwestie is Room, het kind heet Jack. En Jack haalt zeker in het begin van dit heerlijk bizarre drama het bloed onder mijn nagels vandaan. Hij is het zoontje van Joy, die samen met hem in Kamer woont. Alles wat ze hebben zit tussen deze vier muren. Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van Jack, zodat alles een naïeve ondertoon heeft. Zo wordt eten en drinken geregeld door “Old Nick” en is alles wat hij op tv ziet nep. Alleen hij en Ma zijn echt.

maxresdefault

Jack is een erg actieve jongen die gaat gillen als hij zijn zin niet krijgt en onderbreekt Ma met vragen als ze probeert hem dingen uit te leggen. Voor zijn verjaardag krijgt hij een speelgoedauto en leeft zich daarmee uit. In Ma’s ogen is een smeekbod te zien voor rust, om alleen te zijn. Dat gaat lastig met een kamer die dag en nacht op slot zit en alleen met een code geopend kan worden. Na zo’n half uur, veertig minuten wordt duidelijk gemaakt hoe de situatie precies in elkaar steekt en bedenkt Ma een plan om te ontsnappen.

Pas in het tweede deel, als de twee in de buitenwereld zijn, wordt Room een aangename kijkervaring. Dat eerste moment dat ze buiten elkaar in de armen vallen komt knetterhard binnen. Net als wanneer Ma haar ouders weer terugziet en een snotterende reünie volgt. Room concentreert zich op het trauma van Ma en hoe haar omgeving hiermee omgaat. En natuurlijk moet Jack zich redden buiten Kamer.

Room-Larson-Tremblay

De personages bepalen de loop van de plot. Die verloopt hobbelig. Zo wordt Jacks “vader” wel erg snel opgespoord en komt Ma’s vader erg weinig aan bod. Room is dan ook niet altijd even geloofwaardig. Gelukkig maken de acteerkunsten van Brie Larson maken veel goed. Ze vertolkt haar personage met zoveel overtuiging dat elke emotie die ze ondergaat volstrekt geloofwaardig is. Ze is verslagen, uitgeput, woedend, uitgelaten, beschermend, verbolgen, het maakt niet uit. Als een kameleon maakt ze zich elke situatie eigen en stort zich er vol overgave in.

Lenny Abrahamson/Brie Larson en Jacob Tremblay

One comment

Geef een reactie