Blade Runner 2049

Wereldwijd werd halsreikend uitgekeken naar dé film van 2017: Blade Runner 2049. Zou Denis Villeneuve erin slagen het niveau van het origineel te benaderen, misschien zelfs te overstijgen? De titel is wat overhyped, toch is dit een filmtrip die je tegenwoordig nog zelden tegenkomt in de bioscoopzalen. Hoofdpersoon K, een replicant die wordt ingezet om dwarse replicanten onschadelijk te maken, komt per toeval achter een geheim die de hele maatschappij op zijn kop kan zetten. Ergens loopt een kind rond dat gebaard is door een robot. Aan K de taak dit kind op te sporen. En vernietigen. Een taak die steeds complexer wordt naarmate meer personages zich aandienen met hun eigen agenda’s. 

Met psychedelische kleuren en een dreunende soundtrack weet Villeneuve een wereld voor de camera te toveren die uit de nachtmerries van sciencefiction schrijver Philip K. Dick kunnen komen. Elke dag brengt K door in een schreeuwende stad waar alles te koop is en doet hij wat hem wordt opgedragen. Tot hij ontdekt dat er dus

BLADE RUNNER 2049

ergens een robotkind moet rondlopen. Reden voor K om zichzelf vragen stellen. Als robots kunnen reproduceren, wat betekent dit dan voor hem? Is hij menselijker dan hij dacht? Villeneuve werkt deze vraagstukken volledig uit, Ryan Gosling weet de worsteling van K sterk in beeld te brengen. Je ziet de onzekerheid en angst in zijn ogen groeien. Blade Runner 2049 heeft in de persoon van Sylvia Hoeks, die de rol van

BLADE RUNNER 2049

replicant Luv op zich neemt, ook Hollandse glorie. Zo lieflijk als ze eruitziet, zo dodelijk en doelgericht is ze in haar denken en doen. En dan is er Jared Leto als Niander Wallace, een geheimzinnige fabrikant van replicanten die zonder mededogen zijn eigen creaties doodt. De übercoole Harrison Ford komt na zo driekwart ook voorbij. De scènes tussen hem en Gosling zijn gewelddadig, geladen en soms zelfs komisch. Tot slot verdient Ana de Armas nog een vermelding. Zij speelt de rol van Joi, het digitale liefje van K, en weet haar zo kwetsbaar te spelen dat je vergeet dat zij een projectie is.

Blade Runner 2049 is niet beter dan het origineel, wel anders. Scherper. Waanzinniger. Een wereld die op het punt staat in oorlog verwikkeld te raken. Werd voorganger Blade Runner gekenmerkt door een broeierige toon, in dit vervolg is de samenleving overspannen geworden. Er is genoeg materiaal voor een nieuw vervolg, wie weet welke nieuwe regisseur over vijfendertig jaar aan de slag mag.

Denis Villeneuve/Ryan Gosling en Harrison Ford

 

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.