The King of Comedy

Een film die balanceert tussen een psychologisch drama en een gitzwarte komedie, en ook nog eens een satire wil zijn op de showbizwereld. De twee hoofdpersonages gaan helemaal op in hun eigen illusies en worden gedurende het verhaal steeds gevaarlijker. Een mindere regisseur had hier misschien een rommeltje van gemaakt, een allegaartje aan genres die alle kanten opschoot. Mindere acteurs hadden de personages tot persiflages gemaakt. Maar in de regiestoel zat niemand minder dan Martin Scorsese, en in de hoofdrol Robert de Niro. En dat zorgt ervoor dat The King of Comedy een spannende, tragische en bijtende film is geworden. Met personages die niet gewoon gek zijn, maar diepgang hebben. 

Rupert Pupkin (Robert de Niro) wil koste wat kost optreden als standup comedian in de show van Jerry Langford (Jerry Lewis). Hij wordt afgewimpeld met een standaardexcuus, maar neemt hier geen genoegen mee. Dan loopt ook nog de maffe Masha rond – een heerlijke rol van Sandra Bernhardt – die haar eigen plannen heeft met Jerry.

The King of Comedy kan het best worden omschreven als een satirische psychologische thriller/zwarte komedie. Het begon met een humoristische insteek, hoewel dit deel tegelijk ongrijpbaar was. Neem de scenes in het kantoor van Jerry, als Rupert koppig bij de receptie blijft wachten tot hij met de tv-persoonlijkheid kan praten. Is hij nu een vervelende zwaan kleef aan, zo eentje die weigert de realiteit te accepteren? Of hebben we te maken met een onberekenbaar figuur? Het was de dreigende ondertoon die de overhand kreeg en zeker het tweede deel domineerde. de Niro laat steeds meer van Rupert zien, pelt de lagen weg, totdat hij mij deed denken aan het luchtige broertje van Travis Buckle uit Taxi Driver.

Wat The King of Comedy echt perfect wist te pakken was de hele cultus rondom het beroemd zijn. We kruipen in het hoofd van doorgeslagen fans, tegelijk krijgen we mee wat het voor de persoon in kwestie betekent om beroemd te zijn. Waarom kon Jerry niet even naar Ruperts tape luisteren? En beseft Rupert aan de andere kant wel hoe vaak Jerry dit soort verzoeken krijgt? Het gaf The King of Comedy nogal wat boodschappen mee, Scorsese blijft de teugels strak in aanhouden.

Het enige minpuntje was wat mij betreft het eind. Dat was te voor de hand liggend. Maar goed, je kan niet alles hebben. En toegegeven, het maakte de satire wel compleet.

19-4-2017/Martin Scorcese/Robert de Niro en Sandra Bernhard

2 Replies to “The King of Comedy”

  1. Fantastische film. Het einde was toch dat hij optrad…had het gevoel dat dat niet echt was…. (als ik het me goed herinner)

    1. Bijna: hij wordt razend populair en schrijft zijn memoires. En wat betreft zijn optreden, hij doet de TV in de kroeg aan zodat zijn vriendin het ook kan zien. En zij is totaal verbluft. Naar mijn idee was het dus wel echt, hoewel ik jouw interpretatie (stiekem) leuker vindt 😉

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.